ഇന്ന് നമ്മൾ സഭയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിശുദ്ധവാരത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. ഓശാന ഞായറാഴ്ചയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. രണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളാണ് നമ്മൾ ഇന്ന് ഓർക്കുന്നത്:

• ഒന്ന്, ഈശോ സന്തോഷത്തോടെ ജെറുസലേമിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്.
• രണ്ട്, ഈശോയുടെ പീഡാനുഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ.

കുർബാനയുടെ തുടക്കത്തിൽ നമ്മൾ കുരുത്തോലകൾ പിടിച്ച് പ്രദക്ഷിണം നടത്താറുണ്ട്. “ദാവീദിന്റെ പുത്രന് ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗ്രഹീതൻ!” എന്ന് ജനങ്ങൾ ആർത്തുവിളിച്ച് ഈശോയെ സ്വീകരിച്ച ആ നിമിഷമാണ് നമ്മൾ ഇതിലൂടെ ഓർക്കുന്നത്. ഇതൊരു വെറും ആഘോഷം മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ രക്ഷാചരിത്രത്തിലെ വളരെ അർത്ഥവത്തായ ഒരു സംഭവം കൂടിയാണ്. “ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു; അവൻ എളിമയുള്ളവനായി കഴുതപ്പുറത്ത് കയറി വരുന്നു” എന്ന സഖറിയാ പ്രവാചകന്റെ വാക്കുകൾ ഇവിടെ നിറവേറുകയാണ്.

യുദ്ധക്കുതിരയ്ക്ക് പകരം ഒരു കഴുതക്കുട്ടിയെ തിരഞ്ഞെടുത്തതിലൂടെ, ഈശോ എങ്ങനെയുള്ള ഒരു രാജാവാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയാണ്. അധികാരത്തിൻ്റെയോ സമ്പത്തിൻ്റെയോ രാജാവല്ല, മറിച്ച് എളിമയുടെയും സമാധാനത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും രാജാവാണ് ഈശോ. തന്റെ രാജ്യം ബലം പ്രയോഗിച്ച് നേടിയെടുത്തതല്ല, മറിച്ച് സ്വയം സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പടുത്തുയർത്തിയതാണെന്ന് അവിടുന്ന് കാണിച്ചുതരുന്നു.

ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളും ഈശോയുടെ തീരുമാനവും

എന്നാൽ ഈ സന്തോഷത്തിനിടയിലും വളരെ സങ്കടകരമായ മറ്റൊരു കാര്യം കൂടിയുണ്ട്. അന്ന് “ഹോസാന” എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ച അതേ ജനങ്ങൾ തന്നെയാണ് പിന്നീട് “അവനെ കുരിശിൽ തറയ്ക്കുക” എന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞത്. ഇതിൽ നിന്നും നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്: ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് യാതൊരു സ്ഥിരതയുമില്ല. ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം പെട്ടെന്ന് മാറും. ഇന്നത്തെ സന്തോഷം നാളെ വെറുപ്പായി മാറാം.

പക്ഷേ ഈശോയ്ക്ക് ഇതൊന്നും വലിയ അത്ഭുതമായി തോന്നിയില്ല. കാരണം, എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് അവിടുത്തേക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. ആളുകളുടെ വികാരങ്ങൾക്കനുസരിച്ചല്ല ഈശോ തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തത്. പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു ഈശോയുടെ ലക്ഷ്യം. അതുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് കുരിശിന്റെ വഴി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് നമ്മൾ വലിയ വില കൊടുക്കാറുണ്ട്. സോഷ്യൽ മീഡിയയും പൊതുസമൂഹവും നമ്മുടെ പല തീരുമാനങ്ങളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കാറുമുണ്ട്. എന്നാൽ, ആൾക്കൂട്ടത്തിന് പിന്നാലെ പോകാതെ, ഈശോയുടെ യഥാർത്ഥ ശിഷ്യരായി മാറാനാണ് ഓശാന ഞായർ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.

കുരുത്തോലകളിൽ നിന്ന് കുരിശിലേക്ക്

കുരുത്തോലകൾ മാത്രമല്ല ഇന്നത്തെ തിരുക്കർമ്മങ്ങളുടെ പ്രത്യേകത; പീഡാനുഭവ വായനയ്ക്കും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഒരൊറ്റ ആരാധനയിൽ തന്നെ നമ്മൾ ആഘോഷത്തിൽ നിന്ന് ദുഃഖത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയിൽ യഥാർത്ഥ മഹത്വം കുരിശിലൂടെ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ എന്നതാണ് ഇതിൽ നിന്നുള്ള പാഠം.

പ്രവാചകന്മാർ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞതുപോലെ, പീഡകളും അപമാനങ്ങളും സഹിക്കുന്ന ഒരു ദാസനായിട്ടാണ് നമ്മൾ ഈശോയെ കാണുന്നത്. “എന്റെ ദൈവമേ, എന്തുകൊണ്ട് നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു?” എന്ന് സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽ പറയുന്ന അതേ വാക്കുകൾ തന്നെയാണ് ഈശോ കുരിശിൽ കിടന്നും പറയുന്നത്. ഇതൊന്നും വെറുതെ സംഭവിച്ചതല്ല; ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതിയുടെ പൂർത്തീകരണമായിരുന്നു അതെല്ലാം.

മനുഷ്യന്റെ ബലഹീനതകളും ഈ പീഡാനുഭവ ചരിത്രം കാട്ടിത്തരുന്നുണ്ട്. യൂദാസ് ഈശോയെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നു, പത്രോസ് തള്ളിപ്പറയുന്നു, മറ്റു ശിഷ്യന്മാർ പേടിച്ച് ഓടിയൊളിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിലുള്ള കുറവുകളെയാണ് ഇതെല്ലാം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. എങ്കിലും, മനുഷ്യന്റെ ഈ ബലഹീനതകൾക്കിടയിലും ദൈവകൃപ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈശോയുടെ പീഡാസഹനത്തിലൂടെയും മരണത്തിലൂടെയുമാണ് പുതിയ നിയമം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത്.

അന്ത്യ അത്താഴ വേളയിൽ ഈശോ പറയുന്നുണ്ട്: “ഇത് പാപമോചനത്തിനായി അനേകർക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ എന്റെ രക്തമാണ്” എന്ന്. വരാനിരിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളിലേക്കാണ് ഇത് നമ്മെ ഒരുക്കുന്നത്. അതായത്, പെസഹാ വ്യാഴാഴ്ചയിലെ കുർബാന സ്ഥാപനം, ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ചയിലെ കുരിശുമരണം, ഈസ്റ്റർ ദിനത്തിലെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് എന്നിവയ്ക്കായി നമ്മെ ഒരുക്കുന്നു.

എളിമയും അനുസരണവും

യഥാർത്ഥ മഹത്വം എളിമയിലും അനുസരണയിലുമാണെന്ന് ഓശാന ഞായർ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറയുന്നതുപോലെ: “അവൻ മരണത്തോളം, അതെ കുരിശുമരണത്തോളം അനുസരണമുള്ളവനായി തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി. അതുകൊണ്ട് ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി.”

ഈ വിശുദ്ധവാരം തുടങ്ങുമ്പോൾ, ഈ സംഭവങ്ങൾ വെറുതെ ഓർക്കാൻ മാത്രമല്ല, ആത്മീയമായി അതിൽ പങ്കുചേരാൻ കൂടിയാണ് സഭ നമ്മളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. കുരുത്തോലകളിൽ നിന്ന് കുരിശിലേക്കും, കുരിശിൽ നിന്ന് ശൂന്യമായ കല്ലറയിലേക്കും ഈശോയോടൊപ്പം നടക്കാൻ നമ്മൾ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഇന്ന് നമുക്ക് നമ്മളോട് തന്നെ ഒന്ന് ചോദിച്ചുനോക്കാം:

• എന്റെ വിശ്വാസം വെറും ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ആവേശമാണോ?
• അതോ വേദനകളിലും കുരിശിന്റെ വഴിയിലും ഈശോയെ പിൻചെല്ലാനുള്ള ഉറച്ച തീരുമാനമാണോ?

ഈ വിശുദ്ധവാരം നമ്മിലെ ക്രിസ്തുസ്നേഹം കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിന്റെ സന്തോഷത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കാനും ഇടയാകട്ടെ.

ആമേൻ.