ഈസ്റ്റർ 2026

“ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രസംഗം വ്യർഥമാണ്; നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും വ്യർഥം.” (1 കോറിന്തോസ് 15:14)

ക്രിസ്തുവിൽ പ്രിയ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ,

ഇന്ന് തിരുസഭ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാതൽ പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ്: ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഹല്ലേലൂയ!

യേശു ചരിത്രത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിൽ പലർക്കും ഇപ്പോഴും സംശയങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ അവിടുന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവരിൽത്തന്നെ പലർക്കും, യേശു മരിച്ചവരിൽ നിന്നും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.

പക്ഷേ ക്രൈസ്തവരായ നമുക്ക്, ഉയിർപ്പ് എന്നത് വെറുമൊരു സാധാരണ വിശ്വാസമല്ല. അത് നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്. വിശുദ്ധ പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ വ്യക്തമായി പറയുന്നു:

“ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രസംഗം വ്യർഥമാണ്; നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും വ്യർഥം.” (1 കോറിന്തോസ് 15:14)

ഇതിനർത്ഥം, നാം വിശ്വസിക്കുന്നതെല്ലാം ഈയൊരു സത്യത്തിന്മേലാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്: യേശു മരിച്ചു, യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. സഭ ഇതിനെ പെസഹാ രഹസ്യം (Paschal Mystery) എന്ന് വിളിക്കുന്നു—ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാസഹനവും മരണവും ഉയിർപ്പും. ഇതാണ് നാം പ്രഘോഷിക്കുന്നത്. ഇതാണ് നാം ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഇതാണ് ജീവിക്കാൻ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഉയിർപ്പ് എന്നത് “ക്രിസ്തുവിലുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ മകുടമാണ്” എന്നാണ് (CCC 638). അതിനാൽ, ഈസ്റ്റർ എന്നത് കഴിഞ്ഞുപോയ ഒരു സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ മാത്രമല്ല. അത് ഇന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ജീവിക്കുന്ന സത്യമാണ്.

മരണത്തിന്മേലുള്ള വിജയം

മനുഷ്യരാശിയുടെ ആരംഭം മുതൽ, പാപത്തിലൂടെ മരണം ലോകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. മരണമെന്ന മതിൽ ഒഴിവാക്കാനാവാത്തതും അവസാനത്തേതുമായി ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും മുന്നിൽ നിന്നു. എന്നാൽ തന്റെ ഉയിർപ്പിലൂടെ, ക്രിസ്തു ആ മതിലിനെ എന്നെന്നേക്കുമായി തകർത്തെറിഞ്ഞു. വിശുദ്ധ പൗലോസ് പറയുന്നതുപോലെ:

അങ്ങനെ, നശ്വരമായത് അനശ്വരതയും മര്‍ത്യമായത് അമര്‍ത്യതയും പ്രാപിച്ചുകഴിയുമ്പോള്‍, മരണത്തെ വിജയം ഗ്രസിച്ചു എന്നെഴുതപ്പെട്ടതു യാഥാര്‍ഥ്യമാകും. മരണമേ, നിന്‍റെ വിജയം എവിടെ?

1 കോറിന്തോസ്‌ 15 : 54

ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുകൊണ്ട്, ഇനിമേൽ മരണമല്ല നമ്മുടെ അവസാനത്തെ വാക്ക്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈസ്റ്റർ വിജയത്തിന്റെ തിരുനാളാകുന്നത്. പാപം പരാജയപ്പെട്ടു. മരണം പരാജയപ്പെട്ടു. നിരാശ പരാജയപ്പെട്ടു.

ഉയിർപ്പ്: ഒരു വഴിയും മാതൃകയും

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ, ഉയിർപ്പ് എന്നത് ഒരു വഴിയും അതോടൊപ്പം ഒരു മാതൃകയുമാണ്.

ഒന്നാമതായി, അതൊരു വഴിയാണ്. ഉയിർപ്പിലേക്കുള്ള വഴി എപ്പോഴും കുരിശിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നതെന്ന് യേശു നമുക്ക് കാണിച്ചുതന്നു. ദുഃഖവെള്ളിയില്ലാതെ ഒരു ഈസ്റ്റർ പ്രഭാതമില്ല. കാൽവരി ഇല്ലാതെ ഒരു ശൂന്യമായ കല്ലറയുമില്ല. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇത് സത്യമാണ്. നാം വിശ്വാസത്തോടെ സഹിക്കുന്ന ഓരോ വേദനയും, ഓരോ ത്യാഗവും, ഓരോ രഹസ്യ പോരാട്ടങ്ങളും പുതിയ ജീവനിലേക്കുള്ള വഴിയായി മാറും. ചിലപ്പോൾ നാം വേദനയോ ഏകാന്തതയോ രോഗമോ കുടുംബപ്രശ്നങ്ങളോ പരാജയങ്ങളോ നിരാശയോ ഒക്കെ നേരിടാം. എന്നാൽ ഈ നിമിഷങ്ങളിലൂടെ നാം ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം നടന്നാൽ, അവ നമ്മെ ഉയിർപ്പിലേക്ക് നയിക്കും എന്ന് ഈസ്റ്റർ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടാമതായി, ഉയിർപ്പ് ഒരു മാതൃകയാണ്. ക്രിസ്തുവിന് സംഭവിച്ചത് ജ്ഞാനസ്നാനത്തിലൂടെ  നമ്മിൽ കൂദാശാപരമായി ആരംഭിക്കുന്നു. റോമാ 6:4-8 ൽ വിശുദ്ധ പൗലോസ് ഇത് മനോഹരമായി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്: ജ്ഞാനസ്നാനം  വഴി നാം അവനോടൊത്ത് മരിക്കുകയും സംസ്‌കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു, അത് നാം ഒരു പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിനാണ്.

ഇത് സഭയുടെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ പഠനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.  ജ്ഞാനസ്നാന ത്തിലൂടെ, നമ്മുടെ പഴയ പാപസ്വഭാവം ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം മരിക്കുകയും, നാം ഒരു പുതിയ സൃഷ്ടിയായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, ഈസ്റ്റർ എന്നത് യേശുവിന് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നത് മാത്രമല്ല, അത് നമ്മിൽ എന്ത് സംഭവിക്കണം എന്നത് കൂടിയാണ്.

കോപം ഇപ്പോഴും നമ്മെ ഭരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് മരിക്കട്ടെ.

പക ഇപ്പോഴും നമ്മെ നിയന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടട്ടെ.

പാപകരമായ ശീലങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നമ്മെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അവ കല്ലറയിൽ തന്നെ അവശേഷിക്കട്ടെ.

ഇന്ന് ഒരു പുതിയ വ്യക്തി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കട്ടെ. പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി. ക്ഷമിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി. സ്നേഹമുള്ള ഒരു വ്യക്തി. പ്രത്യാശയുള്ള ഒരു വ്യക്തി.

പ്രത്യാശയുടെ തിരുനാൾ

സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ, ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധികളിലൊന്ന് സാധനങ്ങളുടെ അഭാവമല്ല, മറിച്ച് പ്രത്യാശയുടെ നഷ്ടമാണ്. ഇന്ന് ആളുകൾക്ക് സൗകര്യങ്ങളും സാങ്കേതികവിദ്യയും പണവും അവസരങ്ങളും ഉണ്ടാകാം—എങ്കിലും പലർക്കും ഇപ്പോഴും ജീവിതം ശൂന്യവും ക്ഷീണിച്ചതും ലക്ഷ്യമില്ലാത്തതുമായി തോന്നുന്നു. ചിലപ്പോൾ നാം പോലും ആ അന്ധകാരം അനുഭവിക്കുന്നു. വഴിമുട്ടിയെന്നോ, പരാജയപ്പെട്ടെന്നോ, ആത്മീയമായി തളർന്നുവെന്നോ ഒക്കെ തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളിലൂടെ നാം കടന്നുപോകുന്നു.

ആ ലോകത്തിലേക്കാണ് ഈസ്റ്റർ ശക്തമായ ഒരു വാക്ക് പറയുന്നത്: പ്രത്യാശ! ദൈവത്തിൽ ഒന്നും ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഉയിർപ്പ് നമ്മോട് പറയുന്നു. ഒരു പാപവും അവസാനം അല്ല, ഒരു പരാജയവും അവസാനം അല്ല. . ഒരു വേദനയും  അവസാനം അല്ല. മരണം പോലും അവസാനത്തേതല്ല. ഓരോ കുരിശിനപ്പുറവും ഉയിർപ്പുണ്ട്. ഓരോ രാത്രിക്കും അപ്പുറം പുലരിയുണ്ട്. ഓരോ കല്ലറയ്ക്കും അപ്പുറം പുതിയ ജീവനുണ്ട്. ഇതാണ് ക്രിസ്തു ഇന്ന് നമുക്ക് നൽകുന്ന പ്രത്യാശ.

പുതിയ ജീവനിലേക്കുള്ള ക്ഷണം

എന്റെ പ്രിയ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ, നാൽപത് ദിവസത്തെ നോമ്പിനും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും ഉപവാസത്തിനും ശേഷം നാം ഈസ്റ്ററിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഈസ്റ്റർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥ മാറ്റം കൊണ്ടുവരുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഈ ആഘോഷം വെറും ബാഹ്യമായി തുടരും. നോമ്പുകാലത്ത് നാം ചെയ്ത പരിശ്രമങ്ങൾ ഇന്ന് അവസാനിക്കരുത്. മറിച്ച്, ആ മാനസാന്തരത്തെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ ഒരു ഭാഗമാക്കാൻ ഈസ്റ്റർ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് ശൂന്യമായ കല്ലറ വെറുതെ നോക്കിക്കാണാനുള്ള ഒന്നല്ല എന്ന് പറയുന്നത്. അത് ആത്മീയമായി പ്രവേശിക്കാനുള്ള ഒന്നാണ്. നമ്മുടെ പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ ശവക്കച്ചകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് നാം ചുവടുവെക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇന്ന് നമുക്ക് നമ്മോട് തന്നെ ചോദിക്കാം:

എന്നിലെ എന്താണ് ഇന്ന് ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടത്?

എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗമാണ് ഇപ്പോഴും ഇരുളിൽ കിടക്കുന്നത്?

ഏത് ബലഹീനതയെയാണ് ഞാൻ ഇനി കൃപയാക്കി മാറ്റേണ്ടത്?

ഈ ഈസ്റ്റർ നാം ആഘോഷിക്കുന്ന ഒരു തിരുനാൾ മാത്രമാകാതെ, നാം ജീവിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതമായി തീരട്ടെ. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ വിശ്വാസം കൊണ്ടും, വീടുകളെ സമാധാനം കൊണ്ടും, ഭാവിയെ പ്രത്യാശ കൊണ്ടും നിറയ്ക്കട്ടെ.

ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നമ്മുടെ വിശ്വാസം സജീവമാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന് അർത്ഥമുണ്ട്. നമ്മുടെ ഭാവി പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞതാണ്.

ക്രിസ്തുവിൽ പ്രിയ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ,

ഇന്ന് തിരുസഭ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാതൽ പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ്: ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഹല്ലേലൂയ!

യേശു ചരിത്രത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിൽ പലർക്കും ഇപ്പോഴും സംശയങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ അവിടുന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവരിൽത്തന്നെ പലർക്കും, യേശു മരിച്ചവരിൽ നിന്നും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.

പക്ഷേ ക്രൈസ്തവരായ നമുക്ക്, ഉയിർപ്പ് എന്നത് വെറുമൊരു സാധാരണ വിശ്വാസമല്ല. അത് നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്. വിശുദ്ധ പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ വ്യക്തമായി പറയുന്നു:

“ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രസംഗം വ്യർഥമാണ്; നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും വ്യർഥം.” (1 കോറിന്തോസ് 15:14)

ഇതിനർത്ഥം, നാം വിശ്വസിക്കുന്നതെല്ലാം ഈയൊരു സത്യത്തിന്മേലാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്: യേശു മരിച്ചു, യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. സഭ ഇതിനെ പെസഹാ രഹസ്യം (Paschal Mystery) എന്ന് വിളിക്കുന്നു—ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാസഹനവും മരണവും ഉയിർപ്പും. ഇതാണ് നാം പ്രഘോഷിക്കുന്നത്. ഇതാണ് നാം ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഇതാണ് ജീവിക്കാൻ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഉയിർപ്പ് എന്നത് “ക്രിസ്തുവിലുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ മകുടമാണ്” എന്നാണ് (CCC 638). അതിനാൽ, ഈസ്റ്റർ എന്നത് കഴിഞ്ഞുപോയ ഒരു സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ മാത്രമല്ല. അത് ഇന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ജീവിക്കുന്ന സത്യമാണ്.

മരണത്തിന്മേലുള്ള വിജയം

മനുഷ്യരാശിയുടെ ആരംഭം മുതൽ, പാപത്തിലൂടെ മരണം ലോകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. മരണമെന്ന മതിൽ ഒഴിവാക്കാനാവാത്തതും അവസാനത്തേതുമായി ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും മുന്നിൽ നിന്നു. എന്നാൽ തന്റെ ഉയിർപ്പിലൂടെ, ക്രിസ്തു ആ മതിലിനെ എന്നെന്നേക്കുമായി തകർത്തെറിഞ്ഞു. വിശുദ്ധ പൗലോസ് പറയുന്നതുപോലെ:

അങ്ങനെ, നശ്വരമായത് അനശ്വരതയും മര്‍ത്യമായത് അമര്‍ത്യതയും പ്രാപിച്ചുകഴിയുമ്പോള്‍, മരണത്തെ വിജയം ഗ്രസിച്ചു എന്നെഴുതപ്പെട്ടതു യാഥാര്‍ഥ്യമാകും. മരണമേ, നിന്‍റെ വിജയം എവിടെ?

1 കോറിന്തോസ്‌ 15 : 54

ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുകൊണ്ട്, ഇനിമേൽ മരണമല്ല നമ്മുടെ അവസാനത്തെ വാക്ക്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈസ്റ്റർ വിജയത്തിന്റെ തിരുനാളാകുന്നത്. പാപം പരാജയപ്പെട്ടു. മരണം പരാജയപ്പെട്ടു. നിരാശ പരാജയപ്പെട്ടു.

ഉയിർപ്പ്: ഒരു വഴിയും മാതൃകയും

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ, ഉയിർപ്പ് എന്നത് ഒരു വഴിയും അതോടൊപ്പം ഒരു മാതൃകയുമാണ്.

ഒന്നാമതായി, അതൊരു വഴിയാണ്. ഉയിർപ്പിലേക്കുള്ള വഴി എപ്പോഴും കുരിശിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നതെന്ന് യേശു നമുക്ക് കാണിച്ചുതന്നു. ദുഃഖവെള്ളിയില്ലാതെ ഒരു ഈസ്റ്റർ പ്രഭാതമില്ല. കാൽവരി ഇല്ലാതെ ഒരു ശൂന്യമായ കല്ലറയുമില്ല. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇത് സത്യമാണ്. നാം വിശ്വാസത്തോടെ സഹിക്കുന്ന ഓരോ വേദനയും, ഓരോ ത്യാഗവും, ഓരോ രഹസ്യ പോരാട്ടങ്ങളും പുതിയ ജീവനിലേക്കുള്ള വഴിയായി മാറും. ചിലപ്പോൾ നാം വേദനയോ ഏകാന്തതയോ രോഗമോ കുടുംബപ്രശ്നങ്ങളോ പരാജയങ്ങളോ നിരാശയോ ഒക്കെ നേരിടാം. എന്നാൽ ഈ നിമിഷങ്ങളിലൂടെ നാം ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം നടന്നാൽ, അവ നമ്മെ ഉയിർപ്പിലേക്ക് നയിക്കും എന്ന് ഈസ്റ്റർ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടാമതായി, ഉയിർപ്പ് ഒരു മാതൃകയാണ്. ക്രിസ്തുവിന് സംഭവിച്ചത് ജ്ഞാനസ്നാനത്തിലൂടെ  നമ്മിൽ കൂദാശാപരമായി ആരംഭിക്കുന്നു. റോമാ 6:4-8 ൽ വിശുദ്ധ പൗലോസ് ഇത് മനോഹരമായി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്: ജ്ഞാനസ്നാനം  വഴി നാം അവനോടൊത്ത് മരിക്കുകയും സംസ്‌കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു, അത് നാം ഒരു പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിനാണ്.

ഇത് സഭയുടെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ പഠനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.  ജ്ഞാനസ്നാന ത്തിലൂടെ, നമ്മുടെ പഴയ പാപസ്വഭാവം ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം മരിക്കുകയും, നാം ഒരു പുതിയ സൃഷ്ടിയായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, ഈസ്റ്റർ എന്നത് യേശുവിന് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നത് മാത്രമല്ല, അത് നമ്മിൽ എന്ത് സംഭവിക്കണം എന്നത് കൂടിയാണ്.

കോപം ഇപ്പോഴും നമ്മെ ഭരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് മരിക്കട്ടെ.

പക ഇപ്പോഴും നമ്മെ നിയന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടട്ടെ.

പാപകരമായ ശീലങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നമ്മെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അവ കല്ലറയിൽ തന്നെ അവശേഷിക്കട്ടെ.

ഇന്ന് ഒരു പുതിയ വ്യക്തി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കട്ടെ. പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി. ക്ഷമിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി. സ്നേഹമുള്ള ഒരു വ്യക്തി. പ്രത്യാശയുള്ള ഒരു വ്യക്തി.

പ്രത്യാശയുടെ തിരുനാൾ

സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ, ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധികളിലൊന്ന് സാധനങ്ങളുടെ അഭാവമല്ല, മറിച്ച് പ്രത്യാശയുടെ നഷ്ടമാണ്. ഇന്ന് ആളുകൾക്ക് സൗകര്യങ്ങളും സാങ്കേതികവിദ്യയും പണവും അവസരങ്ങളും ഉണ്ടാകാം—എങ്കിലും പലർക്കും ഇപ്പോഴും ജീവിതം ശൂന്യവും ക്ഷീണിച്ചതും ലക്ഷ്യമില്ലാത്തതുമായി തോന്നുന്നു. ചിലപ്പോൾ നാം പോലും ആ അന്ധകാരം അനുഭവിക്കുന്നു. വഴിമുട്ടിയെന്നോ, പരാജയപ്പെട്ടെന്നോ, ആത്മീയമായി തളർന്നുവെന്നോ ഒക്കെ തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളിലൂടെ നാം കടന്നുപോകുന്നു.

ആ ലോകത്തിലേക്കാണ് ഈസ്റ്റർ ശക്തമായ ഒരു വാക്ക് പറയുന്നത്: പ്രത്യാശ! ദൈവത്തിൽ ഒന്നും ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഉയിർപ്പ് നമ്മോട് പറയുന്നു. ഒരു പാപവും അവസാനം അല്ല, ഒരു പരാജയവും അവസാനം അല്ല. . ഒരു വേദനയും  അവസാനം അല്ല. മരണം പോലും അവസാനത്തേതല്ല. ഓരോ കുരിശിനപ്പുറവും ഉയിർപ്പുണ്ട്. ഓരോ രാത്രിക്കും അപ്പുറം പുലരിയുണ്ട്. ഓരോ കല്ലറയ്ക്കും അപ്പുറം പുതിയ ജീവനുണ്ട്. ഇതാണ് ക്രിസ്തു ഇന്ന് നമുക്ക് നൽകുന്ന പ്രത്യാശ.

പുതിയ ജീവനിലേക്കുള്ള ക്ഷണം

എന്റെ പ്രിയ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ, നാൽപത് ദിവസത്തെ നോമ്പിനും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും ഉപവാസത്തിനും ശേഷം നാം ഈസ്റ്ററിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഈസ്റ്റർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥ മാറ്റം കൊണ്ടുവരുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഈ ആഘോഷം വെറും ബാഹ്യമായി തുടരും. നോമ്പുകാലത്ത് നാം ചെയ്ത പരിശ്രമങ്ങൾ ഇന്ന് അവസാനിക്കരുത്. മറിച്ച്, ആ മാനസാന്തരത്തെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ ഒരു ഭാഗമാക്കാൻ ഈസ്റ്റർ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് ശൂന്യമായ കല്ലറ വെറുതെ നോക്കിക്കാണാനുള്ള ഒന്നല്ല എന്ന് പറയുന്നത്. അത് ആത്മീയമായി പ്രവേശിക്കാനുള്ള ഒന്നാണ്. നമ്മുടെ പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ ശവക്കച്ചകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് നാം ചുവടുവെക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇന്ന് നമുക്ക് നമ്മോട് തന്നെ ചോദിക്കാം:

എന്നിലെ എന്താണ് ഇന്ന് ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടത്?

എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗമാണ് ഇപ്പോഴും ഇരുളിൽ കിടക്കുന്നത്?

ഏത് ബലഹീനതയെയാണ് ഞാൻ ഇനി കൃപയാക്കി മാറ്റേണ്ടത്?

ഈ ഈസ്റ്റർ നാം ആഘോഷിക്കുന്ന ഒരു തിരുനാൾ മാത്രമാകാതെ, നാം ജീവിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതമായി തീരട്ടെ. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ വിശ്വാസം കൊണ്ടും, വീടുകളെ സമാധാനം കൊണ്ടും, ഭാവിയെ പ്രത്യാശ കൊണ്ടും നിറയ്ക്കട്ടെ.

ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നമ്മുടെ വിശ്വാസം സജീവമാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന് അർത്ഥമുണ്ട്. നമ്മുടെ ഭാവി പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞതാണ്.

ഏവർക്കും ഈസ്റ്റർ ആശംസകൾ. ഹല്ലേലൂയ!


Comments

Leave a comment